به تبرک می برند بند بند تنم را

                                ـ غصه ها

 وقتی می گویم که : شادی از حوالی دلم گذشت...

تو که درخت همیشه بهاری ، مهربان !

                              ـ چه معنا می کنی "زرد" را

وقتی می گویم که : سراپا خزانم !

حالا هی بنویس

                     ـ " عجب هوای دو نفره ای !"

و قدم بزن با تمام خودت زیر باران

شنیده ام که بدون چتر هم باران زیبا تر است

 ـ به درک !

ـ      چترت را هم ببند ...

مهم اینست که کفشهایت

قصد کرده اند تمام راه تو را تحمل کنند

حالا هی بنویس که من سبزم

چه کسی می فهمد که تو تمام شب را گریه کرده ای ؟!

+ نوشته شده در  چهارشنبه 15 فروردین1386ساعت 14:44  توسط محمدحسین گلپایگانی  |