پیمودن ِ راه های سخته .

 حواس مون باشه که سختی های بین راه رو اینقدر پررنگ نکنیم که از ارزش هدف کم بشه .

حواس مون باشه که "توی راه نمونیم"

راه برای گذشتنه .

یادمون باشه که وقت و انرژی مون رو صرف ساکن موندن و جنگیدن نکنیم .

"در حال راه رفتن بجنگیم"

همیشه بی عقربه اند

تا عمق درد های من

هیچ وقت حساب نشود

بعضی ها

روی دفتر خط دار هم

کج می نویسن .