روحم سرگردان شده و به دنبال گمشده اش می گردد.

 از حقیقت گریزی نیست.

 خسته ام از همه چیز .

 از همه کس .

 دلم می خواهد بخوابم فقط بخوابم و بخوابم و بخوابم.

 زندان فقط چاردیواری فیزیکی برای جسم آدم نیست.

 وای به روزی که روح انسان زندانی شود.

 آنوقت در هر فرصتی که بتواند سعی در فرار می کند.

 حتی اگر آن فرصت فقط به قدر چند ساعت خواب شبانه باشد.