دلمان خوش است که می نويسيم و ديگران میخوانند و عده ای می گويند ،

آه چه زيبا ، و بعضی اشک می ريزند و بعضی می خندند .

دلمان خوش است به لذت های کوتاه ، به دروغ هايی که از راست بودن قشنگترند ،

به اينکه کسی برايمان دل بسوزاند يا کسی عاشقمان شود ،

با شاخه گلی دل می بنديم ، و با جمله ای دل می کنيم .

دلمان خوش است به شب های دو نفری و نفس های نزديک .

دلمان خوش می شود به برآوردن خواهشی و چشيدن لذتی .

و وقتی چيزی مطابق ميل ما نبود چقدر راحت لگد می زنيم

و چه ساده می شکنيم همه چيز را.......

ای کاش چشم همان زبان بود. تا بگوید نگفته های مرا...