من دارم موبایلم رو میگم شما چی دارین فکر میکنین؟(همراه اول هیچکس تنها نیست)

وقتی نیست خیلی کم تحمل و عصبی می شم دست خودم نیست به شکستها و بد بیاریهامون فکر می کنم به خودم می گم بمیرم از دست دنیا راحت بشم.

به تموم سنگهای که جلوی پامون می ندازند فکر می کنم به تموم اتفاقات بد اطرافمون....

ذهنم توی سیاهی فرو می ره ولی باورم نمی شه وقتی در کنارمه فقط به خاطر وجودش همه چیز رو تحمل می کنم. چقدر گذر از کنار سختیها آسون می شه از هیچ چیزی نمی ترسم و برای همه چیز یک راه حل دارم.

بودن و نبودنش برام فراتر از جسمه ، نیست می دونم به یادمه همین برام بودنشه ولی اگه باشه و توی افکارش غرق باشه نبودنه.

این همه دوری یادمون داد اول دلبسته باشیم بعد وابسته. آهی که از نبودنش می کشم روز دامن اونی که بانیش شد رو خواهد گرفت.هیچ کس جز خدا نمی دونه چقدر دلم براش تنگ میشه وقتی که نیست می دونم اونم مثل منه همین برام قوت قلبه.

تظاهر نمی کنیم! خیلی ها تظاهر می کنن عشق همه هستن و از سر و کول هم بالا می رن ولی سکوت ما دیدم خیلی دلها رو آتیش زده یا از روی حسادت یا از رو رحم. هر دوی ما خسته راه سرنوشتیم خسته گذر نا گذر زمان دل تنگ لحظه ای که برای همیشه در کنار هم باشیم بیشتر از ساعتها بیشتر از زمان دنیا.

باز هم میگم منظورم موبایلم بود(همراه اول هیچکس تنها نیست)

طی این چند وقت اتفاقاتی برام افتاده که فقط جوابشو میتونم با شعر بدم

اتفاق اول:خرید عید

غصه مي خوردم کفش ندارم

يکي را ديدم پا ندارد

اتفاق دوم:دلتنگ بودم

ای کاش چشم همان زبان بود. تا بگوید نگفته های مرا...

اتفاق سوم:عاشق بودم

به تو گفتم باورم کن میون این همه دیوار

تو با خنده ای نوشتی هم قفس خدانگهدار

اتفاق چهارم:مرگ دختر خالم

براي صبرم پاسخي نيست
در دلم جز سکوت حرفي نيست

اتفاق پنجم:دانشگاه

از درد سخن گفتن و از درد شنیدن
با مردم بی درد ، ندانی که چه دردیست

اتفاق ششم:داره برای خودم پیش میاد

میخوام درمورد مرگ بنویسم در مورد چیزی که اگه خیلی هامون بدونیم و یکم بهش فکر کنیم دست از یک سری کارها زشت و ناپسند خود بر میداریم فقط یکم به مرگ خود فکر کنیم فقط کمی ارزشش رو داره....

به نظر من مرگ چیز جالبی هست یک روز به دنیا میاییم و یک روز میریم فقط خدا کند تو فاصله این مدت زندگی استفاده درست از عمرمان کرده باشیم در ضمن مرگ پایان زندگی نیست.

من خودم از مرگ میترسم شاید ایمانم ضعیف باشه؟نمیدونم!

چند ماه پیش میخواستم در مورد این موضوع مطلب بنویسم که نمیشد اما طی این یک ماه اتفاقاتی افتاد که این پست را نوشتم(مرگ دختر خالم)

من خودم تازگی یاد گرفتم با این موضوع مرگ خیلی ساده برخورد کنم و ازش بگذرم میدونم اما یکم سخته دوست ندارم کسی رو که از دست میدم همش خاطره ها شو بیاد بیارم چون برام جز ناراحتی چیزی نداره (شاید شما ها با نظر من موافق نباشید)

کسی نمیداند تا چند ساعت دیگه نه تا چند دقیقه نه تا چند ثانیه دیگر زنده است کسی نمیداند

به همه خوبی کنیم و دست محتاجان را بگیریم کمک کنیم دنیا بی وفاست بعد مرگ بهتر است نام نیک بماند

در پایان

امام علی میگه:

بگذارید و بگذرید

ببینید و دل مبندید

چشم بیندازید و دل مبازید

که دیر یا زود باید گذاشت و گذشت

در ضمن هرکه در مورد مرگ هر چی میخواد میتونه بنویسه یا به عبارتی مرگ رو توصیف کنه.

توضیح در مورد2 پست قبل (پیشنهاد همکاری بود)

راستی در مورد سایت تبلیغاتی عده ای از دوستان تمایل همکاری کردن بعضی ها هم گفتن باید بیشتر فکر کنن انشا الله تا آخراردیبهشت ماه معلوم میشه که چه کسانی تمایل قاطع بر همکاری دارن.

بعضی چیزها رو نباید لمس کرد باید حس کرد